29.8.13
26.8.13
25.8.13
22.8.13
21.8.13
19.8.13
18.8.13
16.8.13
14.8.13
8.8.13
Inauguración del Festival Internacional de Folclore, A Coruña 2013
Inauguración del Festival Internacional de Folclore, A Coruña 2013, originalmente cargada por asanclaudio.
Grupos que Actuaron en la Inauguración del festival de Folclore, A CORUÑA2103
7.8.13
6.8.13
5.8.13
Caldeirada de Raia e Sardiñas Lañadas (3-8-13)
Festa da Caldeirada de Raia e das Sardiñas Lañadas, en Cariño (3-8-13)
2.8.13
14.5.13
Festa do Pan de Carral
Los días 11 y 12 de Mayo se celebro la fiesta del Pan.
O Concello de Carral naceu como tal no ano 1836, sendo o gobernador civil Pio Pita Pizarro o encargado de fixa-la súa demarcación seguindo a división administrativa que fixera en España Xabier de Burgos. O nome de Carral débese a que o núcleo de poboación que serve de capital municipal, se atopa no camiño que une Santiago coa Coruña, e polo que circulaba a Carrilana.
O Municipio de Carral está situado na parte centro-norte da comarca setentrional da provincia da Coruña, a 17 quilómetros da capital provincial, e delimitando co Concello de Cambre polo norte, con Ordes ó sur, Abegondo ó leste, Cerceda ó oeste e co municipio de Culleredo no noroeste. Ocupa unha superficie total de 48 Km2, que representa o 0,6% da provincia. Está formado por oito parroquias: Veira (9,735 Km2), Tabeaio (5,016 Km2), Cañás (3,338 Km2), Paleo (8,172 Km2), Quembre (5,118 Km2), San Vicente de Vigo (4,760 Km2), Sergude (2,481 Km2) e Sumio (9,334 Km2). Conta cunha poboación total de 5.592 habitantes.
O Concello de Carral naceu como tal no ano 1836, sendo o gobernador civil Pio Pita Pizarro o encargado de fixa-la súa demarcación seguindo a división administrativa que fixera en España Xabier de Burgos. O nome de Carral débese a que o núcleo de poboación que serve de capital municipal, se atopa no camiño que une Santiago coa Coruña, e polo que circulaba a Carrilana.
O Municipio de Carral está situado na parte centro-norte da comarca setentrional da provincia da Coruña, a 17 quilómetros da capital provincial, e delimitando co Concello de Cambre polo norte, con Ordes ó sur, Abegondo ó leste, Cerceda ó oeste e co municipio de Culleredo no noroeste. Ocupa unha superficie total de 48 Km2, que representa o 0,6% da provincia. Está formado por oito parroquias: Veira (9,735 Km2), Tabeaio (5,016 Km2), Cañás (3,338 Km2), Paleo (8,172 Km2), Quembre (5,118 Km2), San Vicente de Vigo (4,760 Km2), Sergude (2,481 Km2) e Sumio (9,334 Km2). Conta cunha poboación total de 5.592 habitantes.
3.10.12
Romeria de San Campio OUTES
San Campio, (ROMARIA DO MAL CATIVO)
San Campio: La romería de San Campio es una de las más famosas romerías no sólo de Outes, sino también de los municipios limítrofes. Esta se celebra en la iglesia parroquial de San Ourente, en la cual se guardan las reliquias del santo, el día 29 de septiembre. Es San Campio el santo de las enfermedades nerviosas o mentales y también el santo de los locos, de los que tienen el "mal cativo" o el demonio metido en el cuerpo. Debido también a su condición de militar, los jóvenes se encomendaban a él cuando se tenían que incorporar al servicio militar o partían a la guerra.
La romeria de San Campio se celebra en.Santo Ourente de Entíns é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Outes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 912 habitantes (487 mulleres e 425 homes) distribuídos en 36 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando contaba con 1.001 habitantes.
Outes es un municipio Español perteneciente a la comarca de Noya, Galicia. El municipio está situado en el suroeste de la provincia de La Coruña, y ocupa más de la mitad de la parte septentrional de la ría de Muros y Noya, formada por el río Tambre, el más importante del municipio.
San Campio: La romería de San Campio es una de las más famosas romerías no sólo de Outes, sino también de los municipios limítrofes. Esta se celebra en la iglesia parroquial de San Ourente, en la cual se guardan las reliquias del santo, el día 29 de septiembre. Es San Campio el santo de las enfermedades nerviosas o mentales y también el santo de los locos, de los que tienen el "mal cativo" o el demonio metido en el cuerpo. Debido también a su condición de militar, los jóvenes se encomendaban a él cuando se tenían que incorporar al servicio militar o partían a la guerra.
La romeria de San Campio se celebra en.Santo Ourente de Entíns é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Outes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 912 habitantes (487 mulleres e 425 homes) distribuídos en 36 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando contaba con 1.001 habitantes.
Outes es un municipio Español perteneciente a la comarca de Noya, Galicia. El municipio está situado en el suroeste de la provincia de La Coruña, y ocupa más de la mitad de la parte septentrional de la ría de Muros y Noya, formada por el río Tambre, el más importante del municipio.
18.9.12
FESTA DA PATACA 2012
Coristanco es un municipio español situado en la provincia de La Coruña, en Galicia. Pertenece a la comarca de Bergantiños.
A producción de trigo, millo e hortalizas, non se pode comparar coa excesiva producción e calidade da Pataca con Denominación de Orixe co Selo do Consello Regulador da Pataca de Galicia.
Existen varios tipos de tubérculos, todos coas súas diferencias físicas e de sabor.
No municipio Coristanqués, como noutros municipios, a terra varía segundo o lugar no que plantes. E é que nas parroquias de Cereo, Valencia, Oca, Xaviña e Traba o sabor da pataca é a calidade da terra, na que o trigo ten fama dende hai moitos anos.
A pataca procede de América, xa que se introduciu en Galicia a partir do século XVIII. Moita xente aínda lle segue a chamar “castaña”.
As clases de patacas máis coñecidas son as seguintes:
- Ollo azul: Porque os ollos teñen unha cor azulada.
- A Baraca: Unha das especies que máis se consume. Haina encarnada ou branca.
- A Fina: Variedade autóctona de moi boa calidade. Unha das máis sabedoras e das que mellor se venden.
- A Kénnebec: de orixe estadounidense de pel moi fina, tamaño mediano e non se desfai ao collela. (é a que máis se produce en Coristanco).
A pataca non ten tempo de plantación, pero normalmente é a partir de marzo anque depende das condicións climáticas o do estado do chan. A madurez media-cedo da pataca é de 120 días anque tamén se recolle a pataca de cedo sobre os 70 ou 80 días. En Coristanco non hai regadío para as patacas porque a terra ten moita fécula e si se rega esa fécula diminúe e logo a pataca non sabe, a súa diferencia é que a pataca de regadío é como chicle.
Neutros terreos de Galicia o cultivo da pataca é abundante e poden recoller entre 70 e 80 mil quilos de patacas por hectárea e en Coristanco apáñanse entre 20 e 30 mil quilos por hectárea, por eso, a súa calidade é moito mellor. Ademais, en Coristanco aínda se segue plantando a antiga usanza, plantando a man e recollendo a man porque senón estropéase a pataca, mentres que noutros lado é todo mecanizado.
Cada terceiro fin de semana de setembro vénse celebrando dende o ano 1.980 a Festa da Pataca, en homenaxe ós agricultores e labregos.
Ó norte linda con Ponteceso e Carballo. Carballo tamén é o seu límite oriental, mentras que o occidental é Cabana. Polo sur son Santa Comba, Zas e Tordoia os concellos colindantes. A principal vía de comunicación que atravesa o término é a carretera C-552 de A Coruña a Fisterra.
Da primeira dista 38 quilómetros e de Santiago de Compostela sepárano 45 quilómetros se eleximos a carretera de Carballo a Santiago en Rus, e 55 quilómetros se seguimos a ruta de Santa Comba. Ambas xúntanse en Portomouro.
Ó tomar como eixo a C-552, salen hacia ambos lados varias vías que comunican as diversas parroquias e lugares do término municipal.
.| Terra da Pataca |
A poboación activa que hai nos distintos sectores é a seguinte, segundo as estatísticas do ano 2001, sector primario (23,8%), sector secundario (49,7%), e sector terciario (26,5%).
Observamos que a agricultura e a gandería é un sector minoritario traballado por xente maior de trinta anos, aínda que coa excepción de novos productores con maior preparación e tecnoloxías máis avanzadas. No sector secundario, a industria nestes últimos cinco anos medra ó igual que o sector terciario en servicios, xa que para a xuventude ten maior saída e maiores condicións. Os problemas ou percances que xurdan mellóranse coas novas infraestructuras e axudas por parte de distintos organismos públicos. O municipio de Coristanco, é coñecido como Verxel de Bergantiños ou Terra da Pataca. |
A producción de trigo, millo e hortalizas, non se pode comparar coa excesiva producción e calidade da Pataca con Denominación de Orixe co Selo do Consello Regulador da Pataca de Galicia.
Existen varios tipos de tubérculos, todos coas súas diferencias físicas e de sabor.
No municipio Coristanqués, como noutros municipios, a terra varía segundo o lugar no que plantes. E é que nas parroquias de Cereo, Valencia, Oca, Xaviña e Traba o sabor da pataca é a calidade da terra, na que o trigo ten fama dende hai moitos anos.
A pataca procede de América, xa que se introduciu en Galicia a partir do século XVIII. Moita xente aínda lle segue a chamar “castaña”.
As clases de patacas máis coñecidas son as seguintes:
- Ollo azul: Porque os ollos teñen unha cor azulada.
- A Baraca: Unha das especies que máis se consume. Haina encarnada ou branca.
- A Fina: Variedade autóctona de moi boa calidade. Unha das máis sabedoras e das que mellor se venden.
- A Kénnebec: de orixe estadounidense de pel moi fina, tamaño mediano e non se desfai ao collela. (é a que máis se produce en Coristanco).
A pataca non ten tempo de plantación, pero normalmente é a partir de marzo anque depende das condicións climáticas o do estado do chan. A madurez media-cedo da pataca é de 120 días anque tamén se recolle a pataca de cedo sobre os 70 ou 80 días. En Coristanco non hai regadío para as patacas porque a terra ten moita fécula e si se rega esa fécula diminúe e logo a pataca non sabe, a súa diferencia é que a pataca de regadío é como chicle.
Neutros terreos de Galicia o cultivo da pataca é abundante e poden recoller entre 70 e 80 mil quilos de patacas por hectárea e en Coristanco apáñanse entre 20 e 30 mil quilos por hectárea, por eso, a súa calidade é moito mellor. Ademais, en Coristanco aínda se segue plantando a antiga usanza, plantando a man e recollendo a man porque senón estropéase a pataca, mentres que noutros lado é todo mecanizado.
Cada terceiro fin de semana de setembro vénse celebrando dende o ano 1.980 a Festa da Pataca, en homenaxe ós agricultores e labregos.
10.9.12
Malla en Os Casas, Cerdido
Cerdido es un municipio de la comarca del Ortegal, A Coruña
(Galicia), junto con los municipios de Cariño, Mañón y Ortigueira.
Limita al norte con Cedeira, al este con Ortigueira, al sur con Somozas y
Moeche y al oeste con Valdoviño. En esta comarca caben destacar el Cabo
del Ortegal y la Punta de Estaca de Bares, situada en el punto más al
norte de la península Ibérica. Posee un área de unos 52 km² y está
situado a 240 m sobre el nivel del mar. Los ríos de Cabo y Mera
discurren por estas tierras, este último desemboca en la ría de
Ortigueira.
Cada parroquia celebra sus fiestas. Además de las ferias mencionada más arriba, En la de A Barqueira, por San Antonio y por la Virgen del Pilar, se celebran en el mismo Campo da Feira animadas verbenas. En Cerdido se celebra el San Martiño y la Virgen del Rosario. En Os Casás las fiestas son en honor a San Juan.
Cada parroquia celebra sus fiestas. Además de las ferias mencionada más arriba, En la de A Barqueira, por San Antonio y por la Virgen del Pilar, se celebran en el mismo Campo da Feira animadas verbenas. En Cerdido se celebra el San Martiño y la Virgen del Rosario. En Os Casás las fiestas son en honor a San Juan.
6.9.12
CAION, Os Milagros
Santa María do Socorro de Caión é unha parroquia que se localiza no norte do concello da Laracha na comarca de Bergantiños. Segundo o padrón municipal de 2004
tiña 912 habitantes (469 mulleres e 443 homes) distribuídos en 6
entidades de poboación, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando contaba con 981 habitantes.
Ermita de Los Milagros de Caión:
Está situada en el lugar de O Outeiro, en la parroquia de Caión.
Es una iglesia de planta rectangular de una sola nave y cubierta a dos aguas.
En la fachada de esta iglesia, que data de 1836, se concentra la mayor creatividad y ornamentación del templo. Consta de una puerta adintelada, con jambas y dintel moldurado. La decoración central también es moldurada y sin imagen. Dos grandes pilastras acanaladas reciben una cornisa moldurada y enmarcan todo el sistema de la portada.
Por encima de la cornisa se sitúa una torre campanario compuesta de dos cuerpos: el primero cuadrado y, el segundo, octogonal con decoración geométrica a base de círculos.
En el lugar donde ahora se alza el Santuario de Nuestra Señora de los Milagros, debió existir una primitiva iglesia románica, templo parroquial de la feligresía de Nuestra Señora del Socorro de Caión, pero, ciñéndonos a la obra que podemos contemplar hoy, diremos que se trata de una construcción del siglo XIX, de estilo barroco compostelano. En 1801, siendo párroco de Caión Fray Manuel Mata y Flores, comenzaron las obras bajo la dirección del maestro cantero Xoán Antonio Castro, que se prolongaron durante treinta y cuatro años, siendo preciso efectuar una tala en el monte de Vilar de Francos para obtener madera para la obra.
En 1835 el maestro cantero Manuel María Nieto, por el precio de 5.900 reales, hizo la torre de la iglesia, de estilo neoclásico. En los dos años siguientes se colocan las campanas, hechas en Santiago por Dámaso del Palacio.
Cuatro años más tarde se construye la sacristía y, con ella, se remata la estructura del santuario.
En 1871 se adjudica a Manuel Fernández la construcción del retablo del Altar Mayor que es de estilo neoclásico en madera de castaño.
Se celebra el 8 de septiembre y es una de las romerías más importantes del municipio larachés. Es muy conocida, tanto en la Comarca de Bergantiños como en los ayuntamientos límitrofes.
El domingo anterior al 8 de septiembre, la imagen de la Virgen se traslada en peregrinaje desde la Iglesia Parroquial de Nuestra Señora del Socorro hasta la Iglesia de los Milagros, acompañada de una multitud de gente. A partir de la tradicional subida de la Virgen hasta el domingo siguiente (en el que regresa), los caminos que nos llevan al Outeiro se llenan de peregrinos.
Una arraigada costumbre de aquellos devotos que acuden a visitar a la Virgen es la de tocarla o colocarle billetes en el manto para que se les cumplan las ofrendas.
También es característico ver a los peregrinos acercarse a la Fuente Santa, puesto que la creencia popular le atribuye propiedades curativas.
Los días 8, 9 y 10 de septiembre se celebran las fiestas populares con verbenas y diversas actividades.
A la salida del santuario, a mano derecha se encuentra una fuente construida en el año 1828. Posee un agua pura y cristalina que, según creencias populares, es "milagreira".
Por no celebrarse cultos en este templo a lo largo del año, la imagen de la Virgen permanece en la iglesia parroquial de Nuestra Señora del Socorro.
El recinto que rodea la Iglesia fue ampliado y cerrado con granito, construyéndose nuevas dependencias.
La iglesia fue restaurada en el año 2006, cuando se reformaron, principalmente, la cubierta y el interior.
La zona de la Iglesia es un excelente mirador desde el que podemos disfrutar de unas excelentes vistas de Caión.
2.7.12
1.6.12
Festa do Labrego, Vilariño (Cambados)
Los vecinos de la paroquia de Vilariño celebran la fiesta del Labrego, con carrozas engalanadas con productos y aperos del campo, que son premiados los mas vistosos. Después hay una chorizadas para todos los presentes.
Vilariño (Cambados)
Viñas na parroquia de Vilariño
Bodega Martin Codax, na parroquia de Vilariño (Cambados)Martín Codax (o Martim Codax) fue un juglar gallego, posiblemente de Vigo, por las continuas referencias a dicha ciudad en sus poemas, de entre mediados del siglo XIII y comienzos del siglo XIV. Apenas existen datos sobre la identidad del personaje.
Las bodegas Martín Códax, se encuentra ubicadas en la parroquia de Vilariño , Cambados, en pleno corazón del Valle del Salnés, cuna del vino Albariño. Su nombre, Martín Códax, hace referencia a un poeta y trovador del medievo gallego, el más antiguo de todo el cancionero galaico-portugués del que se conservan cantigas con notación musical original.
Bodega Martin Codax, na parroquia de Vilariño (Cambados)Martín Codax (o Martim Codax) fue un juglar gallego, posiblemente de Vigo, por las continuas referencias a dicha ciudad en sus poemas, de entre mediados del siglo XIII y comienzos del siglo XIV. Apenas existen datos sobre la identidad del personaje.
Las bodegas Martín Códax, se encuentra ubicadas en la parroquia de Vilariño , Cambados, en pleno corazón del Valle del Salnés, cuna del vino Albariño. Su nombre, Martín Códax, hace referencia a un poeta y trovador del medievo gallego, el más antiguo de todo el cancionero galaico-portugués del que se conservan cantigas con notación musical original.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)






